Byw yn Fy Nghroen

Dwi heb sgwennu blog ers dechra’ Mehefin a ma’n teimlo ‘tha ages yn ôl i ddeud gwir – ond er deud hynny, mae ‘di bod yn ddeufis bach prysur iawn rhwng bob dim yn fy mywyd bach. Un o’r rhesymau am hynny oedd cyhoeddi cyfrol ges i’r fraint o gyfrannu ati – ‘Byw yn Fy Nghroen‘. Fel un a gafodd bleser ar ôl darllen ‘Gyrru … Parhau i ddarllen Byw yn Fy Nghroen

Social Anxiety.

Felly, dyma ni. Dyma fi’n trio gwneud synnwyr o’r cyflwr sydd wedi rheoli rhan helaeth o fy mywyd. Fydd o ddim yn bosib o gwbl i mi sôn am bob dim, mae o’n fatar cymhleth, ond mi wnai drio ‘ngora. Mae o’n fwy na swildod. Ma’ pawb yn mynd yn shei weithia’ – y gwahaniaeth ydi bod sefyllfaeoedd cymdeithasol yn gwneud i rywun efo gorbryder … Parhau i ddarllen Social Anxiety.

Bywyd cyn social anxiety

Dwi wastad ‘di bod yn berson swil. Ers oni’n blentyn efo mop llawn cyrls yn y Feithrinfa, hyd at fy nyddiau yn ‘rysgol gynradd – do’ni erioed yn hoff iawn o’r limelight. Ond eto’i gyd – mi *oni’n* blentyn hyderus. Dwni’m faint o weithia’ nes i gystadlu yng nghystadlaethau’r Urdd – boed hynny’n lefaru, canu, neu dawnsio disgo mewn grŵp (dwi dal yn eitha’ smug … Parhau i ddarllen Bywyd cyn social anxiety